кончить
B2#5,084Hear it
verb
- to finish, to end
- to graduate from
- slangto ejaculate, to orgasmof a woman
- slangto kill; to waste
- to finish; to deplete
Forms
Future
| I | ко́нчу |
|---|---|
| you | ко́нчишь |
| he, she, it | ко́нчит |
| we | ко́нчим |
| you (plural) | ко́нчите |
| they | ко́нчат |
Imperative
| you | ко́нчи |
|---|---|
| you (plural) | ко́нчите |
Past
| he | ко́нчил |
|---|---|
| she | ко́нчила |
| it | ко́нчило |
| they | ко́нчили |
Other forms
| infinitive | ко́нчить |
|---|---|
| past participle | ко́нченный |
More forms are in the app.