кончать
B1#3,808Hear it
verb
- to finish, to end
- to graduate from
- slangto ejaculate, to orgasmof a woman
- slangto kill; to waste
- to finish; to deplete
Forms
Present
| I | конча́ю |
|---|---|
| you | конча́ешь |
| he, she, it | конча́ет |
| we | конча́ем |
| you (plural) | конча́ете |
| they | конча́ют |
Future
| I | бу́ду конча́ть |
|---|---|
| you | бу́дешь конча́ть |
| he, she, it | бу́дет конча́ть |
| we | бу́дем конча́ть |
| you (plural) | бу́дете конча́ть |
| they | бу́дут конча́ть |
Imperative
| you | конча́й |
|---|---|
| you (plural) | конча́йте |
Past
| he | конча́л |
|---|---|
| she | конча́ла |
| it | конча́ло |
| they | конча́ли |
Other forms
| infinitive | конча́ть |
|---|---|
| past participle | конча́в / конча́вши |
| present participle | конча́я |
More forms are in the app.