розчарування
B2#5,081Hear it
noun
- verbal noun of розчарувати pf (rozčaruváty):
- disappointment
- disillusion, disillusionment
- disenchantment
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | розчарування | розчарування |
| genitive | розчарування | розчарувань |
| dative | розчаруванню | розчаруванням |
| accusative | розчарування | розчарування |
| vocative | розчарування | розчарування |
| locative | розчаруванню / розчаруванні | розчаруваннях |
| instrumental | розчаруванням | розчаруваннями |