накинутися
C1#8,691Hear it
verb
- to pounceon), to descend upon, to fall upon, to set upon, to go for (to attack
- to throw oneself intoto engage heartily in; to get fully involved in
- to pounceon), to jump on (to eagerly seize; to avail oneself of without delay
- to jump on, to jump all over, to come down onto attack verbally, to criticize or reproach
- to pounceon), to descend upon (to accost importunately
Forms
Future
| I | накинуся / накинусь |
|---|---|
| you | накинешся |
| he, she, it | накинеться |
| we | накинемося / накинемось / накинемся |
| you (plural) | накинетеся / накинетесь |
| they | накинуться |
Imperative
| you | накинься |
|---|---|
| we | накиньмося / накиньмось |
| you (plural) | накиньтеся / накиньтесь |
Past
| he | накинувся / накинувсь |
|---|---|
| she | накинулася / накинулась |
| it | накинулося / накинулось |
| they | накинулися / накинулись |
Other forms
| infinitive | накинутися / накинутись / накинуться |
|---|
More forms are in the app.