gärningsman
B2#4,199Hear it
noun
- a perpetrator, one who commits a crime
Forms
noun
| indefinite nominative singular | gärningsman |
|---|---|
| genitive indefinite singular | gärningsmans |
| definite nominative singular | gärningsmannen |
| definite genitive singular | gärningsmannens |
| indefinite nominative plural | gärningsmän |
| genitive indefinite plural | gärningsmäns |
| definite nominative plural | gärningsmännen |
| definite genitive plural | gärningsmännens |