сообщник
B2#5,256Hear it
noun
- accomplicean associate in the commission of a crime
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | соо́бщник | соо́бщники |
| genitive | соо́бщника | соо́бщников |
| dative | соо́бщнику | соо́бщникам |
| accusative | соо́бщника | соо́бщников |
| instrumental | соо́бщником | соо́бщниками |
More forms are in the app.