приговаривать
C2#19,063Hear it
verb
- to sentence (to), to convict, to damn
- to accompany something with words
- datedto talk into doing something
Forms
Present
| I | пригова́риваю |
|---|---|
| you | пригова́риваешь |
| he, she, it | пригова́ривает |
| we | пригова́риваем |
| you (plural) | пригова́риваете |
| they | пригова́ривают |
Future
| I | бу́ду пригова́ривать |
|---|---|
| you | бу́дешь пригова́ривать |
| he, she, it | бу́дет пригова́ривать |
| we | бу́дем пригова́ривать |
| you (plural) | бу́дете пригова́ривать |
| they | бу́дут пригова́ривать |
Imperative
| you | пригова́ривай |
|---|---|
| you (plural) | пригова́ривайте |
Past
| he | пригова́ривал |
|---|---|
| she | пригова́ривала |
| it | пригова́ривало |
| they | пригова́ривали |
Other forms
| infinitive | пригова́ривать |
|---|---|
| past participle | пригова́ривав / пригова́ривавши |
| present participle | пригова́ривая |
More forms are in the app.