озабочивать
Hear it
verb
- to cause anxiety, to disquiet, to worry
- to add someonemore trouble, work, responsibilities, etc.
Forms
Present
| I | озабо́чиваю |
|---|---|
| you | озабо́чиваешь |
| he, she, it | озабо́чивает |
| we | озабо́чиваем |
| you (plural) | озабо́чиваете |
| they | озабо́чивают |
Future
| I | бу́ду озабо́чивать |
|---|---|
| you | бу́дешь озабо́чивать |
| he, she, it | бу́дет озабо́чивать |
| we | бу́дем озабо́чивать |
| you (plural) | бу́дете озабо́чивать |
| they | бу́дут озабо́чивать |
Imperative
| you | озабо́чивай |
|---|---|
| you (plural) | озабо́чивайте |
Past
| he | озабо́чивал |
|---|---|
| she | озабо́чивала |
| it | озабо́чивало |
| they | озабо́чивали |
Other forms
| infinitive | озабо́чивать |
|---|---|
| past participle | озабо́чивав / озабо́чивавши |
| present participle | озабо́чивая |
More forms are in the app.