заключить
B1#2,275Hear it
verb
- to conclude, to close, to end
- to conclude, to infer
- to conclude
- to enclose, to put
- to confine, to imprison, to incarcerate
Forms
Future
| I | заключу́ |
|---|---|
| you | заключи́шь / заклю́чишь |
| he, she, it | заключи́т / заклю́чит |
| we | заключи́м / заклю́чим |
| you (plural) | заключи́те / заклю́чите |
| they | заключа́т / заклю́чат |
Imperative
| you | заключи́ |
|---|---|
| you (plural) | заключи́те |
Past
| he | заключи́л |
|---|---|
| she | заключи́ла |
| it | заключи́ло |
| they | заключи́ли |
Other forms
| infinitive | заключи́ть |
|---|---|
| past participle | заключённый / zaključónnyj |
More forms are in the app.