безупречный

B2#6,928

Hear it

adjective
  1. blameless, faultless
  2. unstained, stainless, spotless

Forms

adjective

comparative(по)безупре́чнее
comparative(по)безупре́чней
superlative(наи)безупре́чнейший
classa*
masculine nominativeбезупре́чный
neuter nominativeбезупре́чное
feminine nominativeбезупре́чная
nominative pluralбезупре́чные
genitive masculine neuterбезупре́чного
feminine genitiveбезупре́чной
genitive pluralбезупре́чных
dative masculine neuterбезупре́чному
dative feminineбезупре́чной
dative pluralбезупре́чным
accusative animate masculineбезупре́чного
accusative neuterбезупре́чное
accusative feminineбезупре́чную
accusative animate pluralбезупре́чных
accusative inanimate masculineбезупре́чный
accusative inanimate pluralбезупре́чные
instrumental masculine neuterбезупре́чным
feminine instrumentalбезупре́чной
feminine instrumentalбезупре́чною
instrumental pluralбезупре́чными
masculine neuter prepositionalбезупре́чном
feminine prepositionalбезупре́чной
plural prepositionalбезупре́чных
masculine short-formбезупре́чен
neuter short-formбезупре́чно
feminine short-formбезупре́чна
plural short-formбезупре́чны

Read Russian with every word explained