satysfakcja
B2#6,946Hear it
noun
- satisfactionfulfillment of a need or desire or pleasure obtained by such fulfillment
- satisfactionreparation for an injury or loss
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | satysfakcja | — |
| genitive | satysfakcji | — |
| dative | satysfakcji | — |
| accusative | satysfakcję | — |
| vocative | satysfakcjo | — |
| locative | satysfakcji | — |
| instrumental | satysfakcją | — |