rozstanie
B2#6,211Hear it
noun
- breakup, parting, separationtermination of a friendship or a romantic relationship
- separationmoment when someone is parted from someone else
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | rozstanie | rozstania |
| genitive | rozstania | rozstań |
| dative | rozstaniu | rozstaniom |
| accusative | rozstanie | rozstania |
| vocative | rozstanie | rozstania |
| locative | rozstaniu | rozstaniach |
| instrumental | rozstaniem | rozstaniami |