książę
A2#1,511Hear it
noun
- prince; dukeuncrowned ruler of a separate state
- duchyland belonging to a prince or duke
- prince; dukemember of the royal family
- prince; dukearistocrat who was given the title of prince
- princeperson who stands out in some field
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | książę | książęta / księcia |
| genitive | księcia / książęcia | książąt / księciów |
| dative | księciu / książęciu / książęci | książętom / księciom / książętam |
| accusative | księcia / książęcia / książę | książąt / księciów / książęta |
| vocative | książę / księciu | książęta / księcia |
| locative | księciu / książęciu | książętach / księciach / książętoch |
| instrumental | księciem / książęciem | książętami / księciami / książęty |