onrustig

B2#7,751

Hear it

adjective
  1. restless, agitated, unsettled
  2. unruly, rebellious

Forms

adjective

comparativeonrustiger
superlativeonrustigst
adverbial positive predicativeonrustig
adverbial comparative predicativeonrustiger
adverbial predicative superlativehet onrustigst
adverbial predicative superlativehet onrustigste
feminine indefinite masculine positive singularonrustige
comparative feminine indefinite masculine singularonrustigere
feminine indefinite masculine singular superlativeonrustigste
indefinite neuter positive singularonrustig
comparative indefinite neuter singularonrustiger
indefinite neuter singular superlativeonrustigste
indefinite plural positiveonrustige
comparative indefinite pluralonrustigere
indefinite plural superlativeonrustigste
definite positiveonrustige
comparative definiteonrustigere
definite superlativeonrustigste
partitive positiveonrustigs
comparative partitiveonrustigers

Read Dutch with every word explained