onderbreken

B1#2,650

Hear it

verb
  1. to interrupt, disrupt, butt in

Forms

Present

Ionderbreek
youonderbreekt / onderbreek
he, she, itonderbreekt

Other forms

infinitiveonderbreken
past participleonderbroken
gerundonderbreken
present participleonderbrekend

More forms are in the app.

Read Dutch with every word explained