onbetrouwbaar
B2#6,397Hear it
adjective
- unreliable, untrustworthy
Forms
adjective
| comparative | onbetrouwbaarder |
|---|---|
| superlative | onbetrouwbaarst |
| adverbial positive predicative | onbetrouwbaar |
| adverbial comparative predicative | onbetrouwbaarder |
| adverbial predicative superlative | het onbetrouwbaarst |
| adverbial predicative superlative | het onbetrouwbaarste |
| feminine indefinite masculine positive singular | onbetrouwbare |
| comparative feminine indefinite masculine singular | onbetrouwbaardere |
| feminine indefinite masculine singular superlative | onbetrouwbaarste |
| indefinite neuter positive singular | onbetrouwbaar |
| comparative indefinite neuter singular | onbetrouwbaarder |
| indefinite neuter singular superlative | onbetrouwbaarste |
| indefinite plural positive | onbetrouwbare |
| comparative indefinite plural | onbetrouwbaardere |
| indefinite plural superlative | onbetrouwbaarste |
| definite positive | onbetrouwbare |
| comparative definite | onbetrouwbaardere |
| definite superlative | onbetrouwbaarste |
| partitive positive | onbetrouwbaars |
| comparative partitive | onbetrouwbaarders |