onafhankelijk

B2#4,038

Hear it

adjective
  1. independent
  2. irrespective of
adverb
  1. independently

Forms

adjective

comparativeonafhankelijker
superlativeonafhankelijkst
adverbial positive predicativeonafhankelijk
adverbial comparative predicativeonafhankelijker
adverbial predicative superlativehet onafhankelijkst
adverbial predicative superlativehet onafhankelijkste
feminine indefinite masculine positive singularonafhankelijke
comparative feminine indefinite masculine singularonafhankelijkere
feminine indefinite masculine singular superlativeonafhankelijkste
indefinite neuter positive singularonafhankelijk
comparative indefinite neuter singularonafhankelijker
indefinite neuter singular superlativeonafhankelijkste
indefinite plural positiveonafhankelijke
comparative indefinite pluralonafhankelijkere
indefinite plural superlativeonafhankelijkste
definite positiveonafhankelijke
comparative definiteonafhankelijkere
definite superlativeonafhankelijkste
partitive positiveonafhankelijks
comparative partitiveonafhankelijkers

Read Dutch with every word explained