aanbreken
C1#15,427Hear it
verb
- intransitiveto begin, to onset
- transitiveto break into, to open for the first time
- obsolete, intransitiveto violently approach by storm
Forms
Present
| I | breek aan |
|---|---|
| you | breekt aan / breek aan |
| he, she, it | breekt aan |
Other forms
| infinitive | aanbreken |
|---|---|
| past participle | aangebroken |
| gerund | aanbreken |
| present participle | aanbrekend |
More forms are in the app.