snillingur
A2#1,470Hear it
noun
- geniussomeone possessing extraordinary intelligence or skill
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | snillingur | snillingar |
| genitive | snillings | snillinga |
| dative | snillingi | snillingum |
| accusative | snilling | snillinga |
More forms are in the app.