enfuir

A1#935

Hear it

verb
  1. to escapesomewhere
  2. to flee

Forms

Present

Ienfuis
youenfuis
he, she, itenfuit
weenfuyons
you (plural)enfuyez
theyenfuient

Imperfect

Ienfuyais
youenfuyais
he, she, itenfuyait
weenfuyions
you (plural)enfuyiez
theyenfuyaient

Past historic

Ienfuis
youenfuis
he, she, itenfuit
weenfuîmes
you (plural)enfuîtes
theyenfuirent

Future

Ienfuirai
youenfuiras
he, she, itenfuira
weenfuirons
you (plural)enfuirez
theyenfuiront

Conditional

Ienfuirais
youenfuirais
he, she, itenfuirait
weenfuirions
you (plural)enfuiriez
theyenfuiraient

Subjunctive

Ienfuie
youenfuies
he, she, itenfuie
weenfuyions
you (plural)enfuyiez
theyenfuient

Imperfect subjunctive

Ienfuisse
youenfuisses
he, she, itenfuît
weenfuissions
you (plural)enfuissiez
theyenfuissent

Imperative

youenfuis
weenfuyons
you (plural)enfuyez

Other forms

infinitiveenfuir
past participleenfui
gerundenfuyant

More forms are in the app.

Used in the library

Read French with every word explained