widerlegen
C1#11,403Hear it
verb
- to disprove, to refute
Forms
Present
| I | widerlege |
|---|---|
| you | widerlegst |
| he, she, it | widerlegt |
| we | widerlegen |
| you (plural) | widerlegt |
| they | widerlegen |
Preterite
| I | widerlegte |
|---|---|
| you | widerlegtest |
| he, she, it | widerlegte |
| we | widerlegten |
| you (plural) | widerlegtet |
| they | widerlegten |
Subjunctive I
| I | widerlege |
|---|---|
| you | widerlegest |
| he, she, it | widerlege |
| we | widerlegen |
| you (plural) | widerleget |
| they | widerlegen |
Subjunctive II
| I | widerlegte |
|---|---|
| you | widerlegtest |
| he, she, it | widerlegte |
| we | widerlegten |
| you (plural) | widerlegtet |
| they | widerlegten |
Imperative
| you | widerleg / widerlege |
|---|---|
| you (plural) | widerlegt |
Other forms
| infinitive | widerlegen |
|---|---|
| past participle | widerlegt |
| present participle | widerlegend |