vergewissern
C1#12,022Hear it
verb
- to make sureof); to check; to make certain (of
Forms
Present
| I | vergewissre / vergewissere / vergewisser |
|---|---|
| you | vergewisserst |
| he, she, it | vergewissert |
| we | vergewissern |
| you (plural) | vergewissert |
| they | vergewissern |
Preterite
| I | vergewisserte |
|---|---|
| you | vergewissertest |
| he, she, it | vergewisserte |
| we | vergewisserten |
| you (plural) | vergewissertet |
| they | vergewisserten |
Subjunctive I
| I | vergewissere / vergewissre |
|---|---|
| you | vergewisserest / vergewissrest |
| he, she, it | vergewissere / vergewissre |
| we | vergewissern |
| you (plural) | vergewisseret / vergewissret |
| they | vergewissern |
Subjunctive II
| I | vergewisserte |
|---|---|
| you | vergewissertest |
| he, she, it | vergewisserte |
| we | vergewisserten |
| you (plural) | vergewissertet |
| they | vergewisserten |
Imperative
| you | vergewissre / vergewisser / vergewissere |
|---|---|
| you (plural) | vergewissert |
Other forms
| infinitive | vergewissern |
|---|---|
| past participle | vergewissert |
| present participle | vergewissernd |