quieken
C1#11,679Hear it
verb
- to squeal
Forms
Present
| I | quieke |
|---|---|
| you | quiekst |
| he, she, it | quiekt |
| we | quieken |
| you (plural) | quiekt |
| they | quieken |
Preterite
| I | quiekte |
|---|---|
| you | quiektest |
| he, she, it | quiekte |
| we | quiekten |
| you (plural) | quiektet |
| they | quiekten |
Subjunctive I
| I | quieke |
|---|---|
| you | quiekest |
| he, she, it | quieke |
| we | quieken |
| you (plural) | quieket |
| they | quieken |
Subjunctive II
| I | quiekte |
|---|---|
| you | quiektest |
| he, she, it | quiekte |
| we | quiekten |
| you (plural) | quiektet |
| they | quiekten |
Imperative
| you | quiek / quieke |
|---|---|
| you (plural) | quiekt |
Other forms
| infinitive | quieken |
|---|---|
| past participle | gequiekt |
| present participle | quiekend |