prokrastinieren
Hear it
verb
- to put off; to delay taking action; to wait until later, to procrastinate
Forms
Present
| I | prokrastiniere |
|---|---|
| you | prokrastinierst |
| he, she, it | prokrastiniert |
| we | prokrastinieren |
| you (plural) | prokrastiniert |
| they | prokrastinieren |
Preterite
| I | prokrastinierte |
|---|---|
| you | prokrastiniertest |
| he, she, it | prokrastinierte |
| we | prokrastinierten |
| you (plural) | prokrastiniertet |
| they | prokrastinierten |
Subjunctive I
| I | prokrastiniere |
|---|---|
| you | prokrastinierest |
| he, she, it | prokrastiniere |
| we | prokrastinieren |
| you (plural) | prokrastinieret |
| they | prokrastinieren |
Subjunctive II
| I | prokrastinierte |
|---|---|
| you | prokrastiniertest |
| he, she, it | prokrastinierte |
| we | prokrastinierten |
| you (plural) | prokrastiniertet |
| they | prokrastinierten |
Imperative
| you | prokrastinier / prokrastiniere |
|---|---|
| you (plural) | prokrastiniert |
Other forms
| infinitive | prokrastinieren |
|---|---|
| past participle | prokrastiniert |
| present participle | prokrastinierend |