irritieren
C1#8,955Hear it
verb
- to confuse, disturb, put off, annoy
Forms
Present
| I | irritiere |
|---|---|
| you | irritierst |
| he, she, it | irritiert |
| we | irritieren |
| you (plural) | irritiert |
| they | irritieren |
Preterite
| I | irritierte |
|---|---|
| you | irritiertest |
| he, she, it | irritierte |
| we | irritierten |
| you (plural) | irritiertet |
| they | irritierten |
Subjunctive I
| I | irritiere |
|---|---|
| you | irritierest |
| he, she, it | irritiere |
| we | irritieren |
| you (plural) | irritieret |
| they | irritieren |
Subjunctive II
| I | irritierte |
|---|---|
| you | irritiertest |
| he, she, it | irritierte |
| we | irritierten |
| you (plural) | irritiertet |
| they | irritierten |
Imperative
| you | irritier / irritiere |
|---|---|
| you (plural) | irritiert |
Other forms
| infinitive | irritieren |
|---|---|
| past participle | irritiert |
| present participle | irritierend |