herausgehen
Hear it
verb
- to go outwhen speaker is outside
Forms
Present
| I | gehe heraus |
|---|---|
| you | gehst heraus |
| he, she, it | geht heraus |
| we | gehen heraus |
| you (plural) | geht heraus |
| they | gehen heraus |
Preterite
| I | ging heraus |
|---|---|
| you | gingst heraus |
| he, she, it | ging heraus |
| we | gingen heraus |
| you (plural) | gingt heraus |
| they | gingen heraus |
Subjunctive I
| I | gehe heraus |
|---|---|
| you | gehest heraus |
| he, she, it | gehe heraus |
| we | gehen heraus |
| you (plural) | gehet heraus |
| they | gehen heraus |
Subjunctive II
| I | ginge heraus |
|---|---|
| you | gingest heraus / gingst heraus |
| he, she, it | ginge heraus |
| we | gingen heraus |
| you (plural) | ginget heraus / gingt heraus |
| they | gingen heraus |
Imperative
| you | geh heraus / gehe heraus |
|---|---|
| you (plural) | geht heraus |
Other forms
| infinitive | herausgehen |
|---|---|
| past participle | herausgegangen |
| present participle | herausgehend |
More forms are in the app.