henken
#27,070Hear it
verb
- to hang; to execute by hanging
Forms
Present
| I | henke |
|---|---|
| you | henkst |
| he, she, it | henkt |
| we | henken |
| you (plural) | henkt |
| they | henken |
Preterite
| I | henkte |
|---|---|
| you | henktest |
| he, she, it | henkte |
| we | henkten |
| you (plural) | henktet |
| they | henkten |
Subjunctive I
| I | henke |
|---|---|
| you | henkest |
| he, she, it | henke |
| we | henken |
| you (plural) | henket |
| they | henken |
Subjunctive II
| I | henkte |
|---|---|
| you | henktest |
| he, she, it | henkte |
| we | henkten |
| you (plural) | henktet |
| they | henkten |
Imperative
| you | henk / henke |
|---|---|
| you (plural) | henkt |
Other forms
| infinitive | henken |
|---|---|
| past participle | gehenkt |
| present participle | henkend |