haken
B1#2,881Hear it
verb
- to hookto attach a hook; catch with a hook; insert in a way reminiscent of a hook
- to hooktrip or block another player with one’s hockey stick
- to stick, get stuck, get caught
- to be an obstacle or difficulty
Forms
Present
| I | hake |
|---|---|
| you | hakst |
| he, she, it | hakt |
| we | haken |
| you (plural) | hakt |
| they | haken |
Preterite
| I | hakte |
|---|---|
| you | haktest |
| he, she, it | hakte |
| we | hakten |
| you (plural) | haktet |
| they | hakten |
Subjunctive I
| I | hake |
|---|---|
| you | hakest |
| he, she, it | hake |
| we | haken |
| you (plural) | haket |
| they | haken |
Subjunctive II
| I | hakte |
|---|---|
| you | haktest |
| he, she, it | hakte |
| we | hakten |
| you (plural) | haktet |
| they | hakten |
Imperative
| you | hak / hake |
|---|---|
| you (plural) | hakt |
Other forms
| infinitive | haken |
|---|---|
| past participle | gehakt |
| present participle | hakend |