ertappen
C1#8,915Hear it
verb
- to catchsomeone in an act of wrongdoing
Forms
Present
| I | ertappe |
|---|---|
| you | ertappst |
| he, she, it | ertappt |
| we | ertappen |
| you (plural) | ertappt |
| they | ertappen |
Preterite
| I | ertappte |
|---|---|
| you | ertapptest |
| he, she, it | ertappte |
| we | ertappten |
| you (plural) | ertapptet |
| they | ertappten |
Subjunctive I
| I | ertappe |
|---|---|
| you | ertappest |
| he, she, it | ertappe |
| we | ertappen |
| you (plural) | ertappet |
| they | ertappen |
Subjunctive II
| I | ertappte |
|---|---|
| you | ertapptest |
| he, she, it | ertappte |
| we | ertappten |
| you (plural) | ertapptet |
| they | ertappten |
Imperative
| you | ertapp / ertappe |
|---|---|
| you (plural) | ertappt |
Other forms
| infinitive | ertappen |
|---|---|
| past participle | ertappt |
| present participle | ertappend |