erringen
C1#12,669Hear it
verb
- to gain, to achieveby great effort
Forms
Present
| I | erringe |
|---|---|
| you | erringst |
| he, she, it | erringt |
| we | erringen |
| you (plural) | erringt |
| they | erringen |
Preterite
| I | errang |
|---|---|
| you | errangst |
| he, she, it | errang |
| we | errangen |
| you (plural) | errangt |
| they | errangen |
Subjunctive I
| I | erringe |
|---|---|
| you | erringest |
| he, she, it | erringe |
| we | erringen |
| you (plural) | erringet |
| they | erringen |
Subjunctive II
| I | erränge |
|---|---|
| you | errängest / errängst |
| he, she, it | erränge |
| we | errängen |
| you (plural) | erränget / errängt |
| they | errängen |
Imperative
| you | erring / erringe |
|---|---|
| you (plural) | erringt |
Other forms
| infinitive | erringen |
|---|---|
| past participle | errungen |
| present participle | erringend |