ereignen
C1#8,442Hear it
verb
- to occur, happen
Forms
Present
| I | ereigne |
|---|---|
| you | ereignest |
| he, she, it | ereignet |
| we | ereignen |
| you (plural) | ereignet |
| they | ereignen |
Preterite
| I | ereignete |
|---|---|
| you | ereignetest |
| he, she, it | ereignete |
| we | ereigneten |
| you (plural) | ereignetet |
| they | ereigneten |
Subjunctive I
| I | ereigne |
|---|---|
| you | ereignest |
| he, she, it | ereigne |
| we | ereignen |
| you (plural) | ereignet |
| they | ereignen |
Subjunctive II
| I | ereignete |
|---|---|
| you | ereignetest |
| he, she, it | ereignete |
| we | ereigneten |
| you (plural) | ereignetet |
| they | ereigneten |
Imperative
| you | ereigne |
|---|---|
| you (plural) | ereignet |
Other forms
| infinitive | ereignen |
|---|---|
| past participle | ereignet |
| present participle | ereignend |