draufhauen
#30,134Hear it
verb
- to hit (on) something or someone, to bash someone, to have a go at someone
Forms
Present
| I | haue drauf |
|---|---|
| you | haust drauf |
| he, she, it | haut drauf |
| we | hauen drauf |
| you (plural) | haut drauf |
| they | hauen drauf |
Preterite
| I | haute drauf |
|---|---|
| you | hautest drauf |
| he, she, it | haute drauf |
| we | hauten drauf |
| you (plural) | hautet drauf |
| they | hauten drauf |
Subjunctive I
| I | haue drauf |
|---|---|
| you | hauest drauf |
| he, she, it | haue drauf |
| we | hauen drauf |
| you (plural) | hauet drauf |
| they | hauen drauf |
Subjunctive II
| I | haute drauf |
|---|---|
| you | hautest drauf |
| he, she, it | haute drauf |
| we | hauten drauf |
| you (plural) | hautet drauf |
| they | hauten drauf |
Imperative
| you | hau drauf / haue drauf |
|---|---|
| you (plural) | haut drauf |
Other forms
| infinitive | draufhauen |
|---|---|
| past participle | draufgehauen / draufgehaut |
| present participle | draufhauend |
More forms are in the app.