bekriegen
C2#23,382Hear it
verb
- to battle, fight, make war against
- to compose oneself, become calm again
Forms
Present
| I | bekriege |
|---|---|
| you | bekriegst |
| he, she, it | bekriegt |
| we | bekriegen |
| you (plural) | bekriegt |
| they | bekriegen |
Preterite
| I | bekriegte |
|---|---|
| you | bekriegtest |
| he, she, it | bekriegte |
| we | bekriegten |
| you (plural) | bekriegtet |
| they | bekriegten |
Subjunctive I
| I | bekriege |
|---|---|
| you | bekriegest |
| he, she, it | bekriege |
| we | bekriegen |
| you (plural) | bekrieget |
| they | bekriegen |
Subjunctive II
| I | bekriegte |
|---|---|
| you | bekriegtest |
| he, she, it | bekriegte |
| we | bekriegten |
| you (plural) | bekriegtet |
| they | bekriegten |
Imperative
| you | bekrieg / bekriege |
|---|---|
| you (plural) | bekriegt |
Other forms
| infinitive | bekriegen |
|---|---|
| past participle | bekriegt |
| present participle | bekriegend |