behirnen
Hear it
verb
- to understand, to grasp
Forms
Present
| I | behirne |
|---|---|
| you | behirnst |
| he, she, it | behirnt |
| we | behirnen |
| you (plural) | behirnt |
| they | behirnen |
Preterite
| I | behirnte |
|---|---|
| you | behirntest |
| he, she, it | behirnte |
| we | behirnten |
| you (plural) | behirntet |
| they | behirnten |
Subjunctive I
| I | behirne |
|---|---|
| you | behirnest |
| he, she, it | behirne |
| we | behirnen |
| you (plural) | behirnet |
| they | behirnen |
Subjunctive II
| I | behirnte |
|---|---|
| you | behirntest |
| he, she, it | behirnte |
| we | behirnten |
| you (plural) | behirntet |
| they | behirnten |
Imperative
| you | behirn / behirne |
|---|---|
| you (plural) | behirnt |
Other forms
| infinitive | behirnen |
|---|---|
| past participle | behirnt |
| present participle | behirnend |