temperament
B2#5,414Hear it
noun
- temperament
- a temperamental nature; a temper
Forms
noun
| indefinite nominative singular | temperament |
|---|---|
| definite nominative singular | temperamentet |
| indefinite nominative plural | temperamenter |
| definite nominative plural | temperamenterne |
| genitive indefinite singular | temperaments |
| definite genitive singular | temperamentets |
| genitive indefinite plural | temperamenters |
| definite genitive plural | temperamenternes |