mirakel
A2#1,655Hear it
noun
- miracle
Forms
noun
| indefinite nominative singular | mirakel |
|---|---|
| definite nominative singular | miraklet |
| indefinite nominative plural | mirakler |
| definite nominative plural | miraklerne |
| genitive indefinite singular | mirakels |
| definite genitive singular | miraklets |
| genitive indefinite plural | miraklers |
| definite genitive plural | miraklernes |