odsouzený

B1#3,263

Hear it

adjective
  1. verbal adjective of odsoudit
  2. convicted
nounanimatemasculine
  1. convictconvicted of a crime

Forms

Singular

masculinefeminineneuter
nominativeodsouzenýodsouzenáodsouzené
genitiveodsouzenéhoodsouzenéodsouzeného
dativeodsouzenémuodsouzenéodsouzenému
accusativeodsouzeného / odsouzenýodsouzenouodsouzené
locativeodsouzenémodsouzenéodsouzeném
instrumentalodsouzenýmodsouzenouodsouzeným

Plural

masculine animatemasculine inanimatefeminineneuter
nominativeodsouzeníodsouzenéodsouzenéodsouzená
genitiveodsouzenýchodsouzenýchodsouzenýchodsouzených
dativeodsouzenýmodsouzenýmodsouzenýmodsouzeným
accusative——odsouzenéodsouzená
locativeodsouzenýchodsouzenýchodsouzenýchodsouzených
instrumentalodsouzenými / odsouzenýmaodsouzenými / odsouzenýmaodsouzenými / odsouzenýmaodsouzenými / odsouzenýma

Declension

singularplural
nominativeodsouzenýodsouzení

More forms are in the app.

Used in the library

Read Czech with every word explained