abdikace
Hear it
noun
- abdicationthe act of abdicating; the renunciation of a high office, dignity, or trust, by its holder
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | abdikace | abdikace |
| genitive | abdikace | abdikací |
| dative | abdikaci | abdikacím |
| accusative | abdikaci | abdikace |
| vocative | abdikace | abdikace |
| locative | abdikaci | abdikacích |
| instrumental | abdikací | abdikacemi |