činitel
Hear it
noun
- agentone who acts for, or in the place of, another (the principal), by authority from him
Forms
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | činitel | činitelé |
| genitive | činitele | činitelů |
| dative | činitelovi / činiteli | činitelům |
| accusative | činitele | činitele |
| vocative | činiteli | činitelé |
| locative | činitelovi / činiteli | činitelích |
| instrumental | činitelem | činiteli |